Брошюра "Җан вәгазьләр җыелмасы азыгы", Раил Фәйзрахманов

Без вакытның тәмен белми торган заманда яшибез… Иртән торуга, көнебез ашыгу һәм йөгерүдән башлана. Тиз-тиз генә иртәнге гамәлләрне башкарабыз, балаларны бакчага, мәктәпкә әзерлибез, ул арада ашык-пошык чыгыпта чабабыз. Балаларны, тормыш иптәшен тиешле урыннарда калдыргач, эшкә элдерәбез. Эштә дә төрле чак була: кемнәргәдер хат язарга, хуҗалар белән сөйләшергә, бик мөһим дигән эшләрне башкарырга кирәк. Күз ачып йомганчы көн кичкә авыша. Татар халкында "таң ата да кич була" дип әйтәләр бит әле, көнебез нәкъ шулай үтә. Алга-артка карамыйча, дөнья куабыз. Һәр көн диярлек шулай.

Будөньдагы иң мөһим гамәлләрне башкарырга: яңа туган көнне сәламләргә, намаз укырга, Аллаһка шөкер итәргә, зекерләр әйтергә вакытыбыз каламы? Дөнья куып, әлеге әҗер-саваплы гамәлләрне читтә калдырмыйбызмы? Уй-фикерләребез, ниятләребез изгеме? Әлеге сорауларны дөньяви мәшәкатьләргә каршы куеп караганыгыз бармы?

Сез кулга алган җыентыктагы вәгазьләр безне нәкъ менә тормышның мәгънәсе, яшәешнең асылы турында уйланырга һәм фикер йөртергә мәҗбүр итә. Исеменнән күренгәнчә, Җаныбызны да азыкландырузарур. Дөньяви һәм рухи хаҗәтләр янәшә атласа гына, тормышыбыз тагын да ямьләнер, мәгънәсе артыр иде. Аллаһка шөкер итеп, ислам дине кануннарына буйсынып, намаз укып, изге гамәлләр кылып гомер итсәк, иншә Аллаһ, барысына да ирешербез. Тормышыбызда әҗер-саваплар туплыйк, ахирәттә кыйммәте зур булыр.